عروس جوانی قبل از اینكه پا به خانه شوهر بگذارد، آبله سختی گرفت و مدت ها بیمار شد.

مرد به عیادت نامزد جوان رفت و در میان صحبت هایش گفت كه چشم هایم بسیار درد می كند.

بیماری زن شدت می گرفت و آبله تمام صورت او را پوشانده بود.

مرد جوان عصا زنان به عیادت نامزد خود می رفت و از درد چشم می نالید. عروسی نزدیك بود

و زن نگران صورت خود كه آبله آن را از شكل انداخته بود.

شوهر هم كور شده بود و مردم همه می گفتند: «چه خوب، عروس نازیبا همان بهتر كه همسری

نابینا داشته باشد!»

۲۰ سال بعد زن از دنیا رفت. مرد عصایش را كنار گذاشت و چشم هایش را گشود!

همه تعجب كردند. مرد گفت:

                        « من كاری جز شرط عشق را به جا نیاوردم!»